ငပိ/ ငရုပ္သီး ဆီ ဆားတို႔ကို ဓားျပတိုက္ေသာ ဓညဝတီေရတပ္ဌာနခ်ဳပ္

Kyauk Phru Youth Net

-----------------------------------------------------------------------------
Saw Than ဆိုတဲ့လူတစ္ေယာက္ေပးထားတဲ့ Comment တစ္ခုကိုျမင္ေတာ့
ေက်ာက္ျဖဴေရတပ္အေၾကာင္းက ေခါင္းထဲကိုတန္းၿပီးဝင္လာတယ္။
၁၉၉၈ ဝန္းေလာက္ကလို႔ထင္သည္။ အတိအက်မမွတ္မိေတာ့ေပ။ ဝါးေတာရြာကေန
ေက်ာက္ျဖဴကို ေစ်းေရာင္းေစ်းဝယ္ထြက္လာတဲ့ဘုတ္တစ္စီးကို သသစ္ပုပ္ေတာင္ေရတပ္ကေတ လွမ္းပစ္လို႔ အဖြားႀကီးတစ္ေယာက္
ေသဆံုးခဲ့ရတယ္။
ဘာေၾကာင့္ပစ္ရသလဲဆိုေတာ့ - အဲဒီေန႔က အဲဒီအဖြားတို႔စီးလာတဲ့ ဘုတ္ဟာ ေက်ာက္ျဖဴကေန ဝါးေတာရြာကိုျပန္လာတယ္။ ေရတပ္ ေနဗီက မွန္နဲ႔အခ်က္ျပၿပီး သူတို႔ေနဗီသို႔ကပ္ခိုင္းတယ္။ လႈိင္းကတအားၾကမ္းေတာ့ အဲဒီဘုတ္ကမကပ္ႏိုင္လို႔ ခုတ္ေမာင္းသြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေရတပ္လွမ္းပစ္လို႔ အဖြားကို က်ည္ဆန္ထိၿပီးေသသြားတယ္။
သစ္ပုပ္ေတာင္ေရတပ္စခန္းနားက နဂါးေမာ္ဆိုတာ နာမည္ႀကီးတဲ့ေနရာ။ အဲဒီေနရာက ျမစ္အသီးသီးကေန စီးလာတဲ့ေရဟူသမွ်ဆံုရာျဖစ္တယ္။ လႈိင္းကလည္း ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္။ ျဖား (ဒီေရ)က်ခ်ိန္ဆိုရင္ အဲဒီနဂါးေမာ္စည္းနားက ဘယ္ဘုတ္မွ ျဖတ္မသြားရဲဘူး။ ဒုတိယေနာင္ေတာ္ဆိုရင္ေတာင္ မမွားေလာက္ဘူး။အဲဒီလိုလႈိင္းထန္လို႔ ဘုတ္ကမကပ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ စစ္တပ္ကေန ခဏခဏ လိုက္ၿပီးပစ္တာကိုခံရတယ္။ ေနဗီကိုကပ္တဲ့အခါလည္း ေနဗီကို ဘုတ္က ဒုန္း ကနည္းတိုက္မိရင္ ဆဲလိုက္တာက နားမခံသာ။
ပဒဲကၽြန္း (မေဒး/ ျမေဒးကၽြန္း) မေရာက္မီ ဓညဝတီေရတပ္ဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္ေသာ
ေက်ာက္ျဖဴ သစ္ပုပ္ေတာင္ေရတပ္က လာသမွ်ခရီးသြား ဘုတ္၊ ေလွတို႔အား ဆပ္ေၾကးေကာက္သည္။ မေပးရင္ ဘဝတံုးဖို႔သာပ်င္ထားေပေတာ့။
နယ္ကေန ေက်ာက္ျဖဴလာရင္ ေရတပ္က ေနဗီကိုတစ္ေခါက္ကပ္ရတယ္။ ေက်ာက္ျဖဴကအျပန္ခရီးတြင္လည္း ေရတပ္ ေနဗီကိုတစ္ေခါက္ကပ္ရတယ္။ မကပ္လို႔မရဘူး။ မကပ္ရင္ ေသနတ္နဲ႔လိုက္ပစ္တယ္။ ေက်ာက္ျဖဴသို႔အသြားမွာဆိုရင္ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕ တြင္ေရာင္းခ်မယ့္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကအစ၊ သားငါးပုဇြန္ အကုန္လံုးကို သူတို႔စိတ္ႀကိဳက္ ယူသြားၾကသည္။
ၿပီးရင္ ျပန္လာတဲ့အခါ ဆီတစ္ပိႆာ ၾကက္သား/ ဝက္သားတစ္ပိႆာ၊ ၾကက္သြန္တပိႆာ စသည္ျဖင့္ ဘုတ္ပိုင္ရွင္ကို စာေရးေပးလိုက္တယ္။ ဘုတ္ပိုင္ရွင္က ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ဝယ္ေပးရတယ္။ တကယ္၍ ေက်ာက္ျဖဴကေစ်းေရာင္းၿပီးလို႔ နယ္ကိုျပန္လို႔ သူတို႔မွာလိုက္တာ ဝယ္မလာရင္ ဘဝကမလွဘူး။
ကၽြႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္လည္း ဘုတ္နဲ႔ခရီးသြားေတာ့ ကိုယ္တိုင္မ်က္ျမင္ေတြ႔ဖူး ႀကံဳဖူးတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွ ျပန္မေျပာရဲၾကဘူးေလ။ သူတို႔ျပဳသမွ်ခံေပါ့။ သူတို႔ေတြဟာ ပင္လယ္မွာသာ အႏိုင္က်င့္တာမဟုတ္ဘူး။ ေရတပ္နဲ႔အနား ရြာေတြျဖစ္တဲ့ စစ္ေတာ၊ စည္ေမာ္၊ ၾကတၱိ စသည့္ ရြာသူရြာသားေတြကိုလည္း အႏိုင္က်င့္တာေျပာမေနနဲ႔။
ကၽြႏ္ုပ္ေက်ာက္ျဖဴတြင္ ေနစဥ္ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္က ငါးဖမ္းသေဘၤာမွာ သေဘၤာေမာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာကဆို အဲဒီေရတပ္အေၾကာင္းကို ခဏခဏေျပာျပတယ္။
"တပည့္ေတာ္တို႔က ပင္လယ္ထဲမွာ လနဲ႔ခ်ီၿပီး အသက္နဲ႔ရင္းလို႔ ဒုကၡခံၿပီး ငါး၊ ပုဇြန္ေတြရွာထားတာ။ ေက်ာက္ျဖဴကိုျပန္လာေတာ့ ေရတပ္ကစစ္သားေတြဟာ လမ္းကေနတားဆီးၿပီးေတာ့ တပည့္ေတာ္တို႔ ငါးဖမ္းတဲ့ ဘုတ္ေတြ ေလွေတြ၊ သေဘၤာေတြဆီကေန သူတို႔စိတ္ႀကိဳက္ ငါးပုဇြန္ေတြကိုသြားၾကတာ။ ငါးပုဇြန္ေတြဆို အဲဒီေနဗီမွာ ေရခဲပံုးႀကီးေတြနဲ႔ အျပည့္ပဲ။ ငါးအေျခာက္လွန္ထားတာေတြကိုလည္း သူတို႔ကယူေသးတယ္။ တပည့္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ကိုယ္က ဒုကၡခံၿပီးရွာထားတာကို သူတို႔ကမတရားယူေနတာကို မၾကည့္ရဲဘူး။ ရင္နာတယ္။ ဒါေပမယ့္ မေျပာရဲဘူးေလ။ ေျပာရင္ အရိုက္ခံရမွာ။ အလုပ္ေတာင္မွ ျပဳတ္သြားႏိုင္တယ္။" စသည္ျဖင့္ စိတ္မေကာင္းဖြယ္ရာ ရင္ဖြင့္တာကို အခုထိ နားထဲၾကားေနဆဲ။
သစ္ပုပ္ေရတပ္က ေနဗီေတြဟာ ေက်ာက္ျဖဴနားက နဂါးေမာ္ဝန္းက်င္တင္မဟုတ္ဘူး။ ေက်ာက္ျဖဴကို လာလို႔ရွိရင္ မသြားလို႔မျဖစ္တဲ့ ေရေၾကာင္းေတြက ပိတ္ဆို႔ၿပီး ေနရာတိုင္းက ေစာင့္ၿပီး ဆပ္ေၾကးေကာက္ၾကတာ။ ဆပ္ေၾကားေကာက္တယ္ဆိုတာထက္ ဓားျပတိုက္တယ္ဆိုရင္ ပိုၿပီးသင့္ေတာ္လိမ့္မယ္ဟုထင္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ Saw Than ေျပာသလို ေက်ာက္ျဖဴ (ကမ္းနား)မွာရွိတဲ့ ေရတပ္ဆိုတာ လာသမွ်ဘုတ္၊ စက္ေလွ၊ ေလွ သမားေတြဆီကေန င/ပိ င/ရုပ္သီး ေတာင္ဖို႔ေစာင့္ေနတာေလာက္ပဲျဖစ္ေၾကာင္းပါဗ်ာ။
-----------------------------
ဓာတ္ပံု။ ။ Saw Than ရဲ့ Comment ႏွင့္ သစ္ပုပ္ေတာင္ရွိ ဓညဝတီေရတပ္ဌာနခ်ဳပ္မွာ ဆိုက္ကပ္ထားေသာ ေနဗီတစ္စီး။
Credit: Ven Indobhasa